De media focussen de voorbije weken terecht op een probleem van geweldpleging tegen homo’s. Er lijkt een foute trend te bestaan bij sommigen om na middernacht de uitgangsdeur van homobars en discotheken in de gaten te houden, een slachtoffer te selecteren en dan zeer primair met enkele mannen tegelijk het slachtoffer te slachtofferen.

Volledig foute boel natuurlijk en het is goed dat de media dit onder de aandacht brengen.

En tegelijkertijd doemen beelden op van de eerste christenen die door de Romeinse overheden werden geviseerd om als leeuwenvoer te dienen in de arena. De noodzakelijke zoektocht naar figuranten voor de brood-en-spelen-politiek was meteen ook nuttig om Claudius-met-de-pet te motiveren om vooral geen christen te worden. Een foute eerste poging tot scheiding van kerk en staat?

Maar de geschiedenis leert ons dat zowat 300 jaar na de dood van Christus er een Romeinse keizer Constantijn kwam die deze trend radicaal omgooide.
Het gevolg was dat het christendom mee profiteerde van de Romeinse globalisering en voor letterlijk meer dan duizend jaren de wereldgeschiedenis ging mee bepalen, wereldse macht vergaarde en misbruikte voor het eigen welzijn.

Moet de homofiele gemeenschap hopen dat de geschiedenis zich zal herhalen? Zijn nu de 300 jaren gekomen waar homo’s opgejaagd worden naar de arena’s van sommigen? Is het wachten op een voorzitter van de Europese Raad Homofijn die de jeanetisering zal inluiden? En zullen er dan honderden jaren komen waarin ons doen en laten zal bepaald worden door de … heterofoben?