Euthanasie in ziekenhuizen komt dezer dagen ter sprake omdat de beslissing tot actieve stervensbegeleiding uiteraard genomen wordt door een of meerdere dokters, terwijl de praktische uitvoering regelmatig bij verpleegkundigen ligt.
Praktisch gezien is dit natuurlijk de beste regeling. De verpleegkundigen hebben namelijk de gewenste ervaring met het doseren en toedienen van injecties. Ik vrees dat dokters hier vaak een knoeiboel zouden van maken, en dat kan toch nooit de bedoeling zijn.

Als niet-verpleegkundige begrijp ik de opschudding overigens niet goed.
Is het niet zo dat verpleegkundigen permanent op beslissing van een dokter gevaarlijke producten inspuiten in mensen? Uiteraard is dit meestal in het kader van genezingsbegeleiding, soms zelfs om een mensenleven letterlijk te redden.

Maar mag ik even het standpunt van de hoofdbetrokkene innemen? Is het niet zo dat de patiënten eerder met de verpleegkundigen een persoonlijkere en humanere band ontwikkelen dan met de ziekenhuisspecialist di hun medisch dossier beheert? Door wie denkt u dat die patiënt liefst verzorgd en geholpen wordt?

Er bestaat nu in België een basiswet die euthanasie erkent.
Met andere woorden, stervensbegeleiding is in bepaalde gevallen niet mensonterend of onmenselijk, integendeel.
Met andere woorden, euthanasie is in bepaalde gevallen niet in strijd met de “eed van Hippocrates” van dokters … maar blijkbaar wel met die van verpleegkundigen ???
Komaan, zeg. Persoonlijk heb ik het liefst dat in de zorgsector iedereen doet waarin zij/hij het beste is. Dokters dokteren en verpleegkundigen verplegen, steeds ten bate van de klant. En om te weten wat de klant wenst …