Als een vulkaanuitbarsting bij heldere hemel komt het nieuws dat Siegfried Bracke lijsttrekker Oost-Vlaanderen voor de kamer wordt bij de komende verkiezingen voor de NVA.
Vanuit het standpunt van Siegfried Bracke begrijp ik dit wel. De man is 57 jaar en heeft een volle carrière bij de VRT achter de rug. Als lijsttrekker zal hij straks zeer zeker verkozen worden. Hij zal dus de komende 4 jaren genieten van een riante en goed betaalde fin de carrière en zal bovendien genieten van uitzonderlijk gunstige voorwaarden voor zijn pensioen.

Maar waarom aanvaardt N-VA dergelijke regeling? De partij zit natuurlijk gewrongen omdat zij slechts één vooraanstaande figuur kent en Bracke zal nu naast De Wever in de kijker komen. Bovendien zal Bracke dankzij zijn verleden als politiek verslaggever mogelijks enkele kiezers extra over de streep trekken bij de verkiezingen.

Een win-win-situatie dus: Bracke wint een zalige fin de carrière en de N-VA versterkt zich voor de komende verkiezingen.
Een win-win-situatie dus, behalve voor de kiezers en burgers van dit land. Ik zie alleen maar dat N-VA blijk geeft dat het geen haar beter is dan de “andere” partijen en alleen maar denkt aan het eigen voordeel. Zij gooien zichzelf op de grote hoop met partijen die staan voor anti-politiek.
Goed om weten.