Via referendum heeft de Zwitserse bevolking tijdens het voorbije weekend de bouw van minaretten in hun land verboden.
Het Zwitserse landschap is als het ware geklasseerd en een minaret betekent een cultureel breekpunt tussen de bergtoppen en de koeien. Eigen landschap eerst.

Onweerstaanbaar doet dit nieuws terugdenken aan het recente referendum bij ons te Antwerpen betreffende de Oosterweelverbinding.
Officieel noemt men een referendum een hoogtepunt van democratie. Voor echt belangrijke kwesties die iedereen aanbelangen krijgen alle burgers de kans om hun mening te doen meespelen.
Maar concreet twijfel ik hier toch wel aan.
Belangrijke kwesties? Een brug en een torentje!
De burger kan zijn mening uiten? Neen, hij moet met ja of neen antwoorden op één enkele vraag waarvoor de politici lang hebben nagedacht en gedebateerd over de formulering.
Een hoogtepunt voor de democratie of een dieptepunt voor de politiek? Bij onze Oosterweel lagen de politieke standpunten zo verward dat ze er zelf niet meer aan uit geraakten. En bij de Zwitserse minaretten ligt de zaak erg gevoelig omdat het feitelijk over moslims en integratie en cultuurkruisbestuiving gaat en dat politici niet graag hierop worden vastgepind.

Het is pas wanneer de politici een probleem te verward of te gevoelig vinden … dat de democratie haar hoogdag mag vieren!