Zaterdagvoormiddag was ik in zonnige herfststemming aan het fietsen door de koekenstad, Antwerpen. Aankomend aan een pleintje zag ik een jongeman vrolijk naar mij zwaaien en tussendoor met zijn vrije hand ook wijzen naar een plateau. “Goede morgen, mijnheer, in naam van de stad Antwerpen en van Oxfam wereldwinkels bied ik u een fairtrade boterhammeke met choco aan …”.
Leuk! De man vertelde erbij dat de stad Antwerpen reeds twee jaren voor eigen gebruik nog uitsluitend fairtrade koffie gebruikt en stilaan ook koekjes en frisdrank en dergelijke meer.
Ook al had ik die morgen flink ontbeten, uit sympathie aanvaarde ik de boterham en ging er op een bankje van genieten. Tof, en nogmaals bedankt.

Het boterhammetje was verpakt in een papiertje en daar stak een flyer bij. De flyer meldde mij dat de stad Antwerpen sterk gelooft en met inzet meewerkt aan fairtrade …!
Een grote stad … en fairtrade!
Een stad met een internationale haven … en fairtrade.
Antwerpen, de stad van de eerlijke handel?
Wanneer je op de website van de stad het woordje “fairtrade” in de zoeker activeert … is er helemaal niets te vinden!
Zal Antwerpen straks het principe van fairtrade verder opentrekken van enkel de koffieboeren en bananenboeren en bijvoorbeeld fair een kans geven aan ontwerpers en technici uit derdewereldlanden om een duurzaam alternatief uit te werken voor de Oosterweelverbinding?
Of voor een voetbalstadion waar de verschillende Antwerpse ploegen fairplay elkaar kunnen vinden? 
Beleven wij in Antwerpen het duel tussen fairtrade en koehandel?
Ik vrees dat er nog flink wat boterhammekes met choco zullen moeten gegeten worden opdat de beste moge winnen.