Al meer dan honderd jaar hebben de vrouwen het recht op menopause verworven.
Tot enkele tientallen jaren terug werd een vrouw zo tegen haar vijftigste verjaardag lastig. Zij bezorgde last door wisselend gemoed, klaagde over van alles en nog wat en bovendien werd zij minder aantrekkelijk.
Als man konden wij dit uiteraard niet tolereren en dus vroegen en kregen wij deskundige hulp van de dokter, ook een man. De dokter zorgde ervoor dat de vrouw voldoende antidepressiva te slikken kreeg. Als dit niet bleek te helpen moesten we wel overgaan tot collocatie en werd de vrouw opgesloten. Hoe dan ook, als man hadden we terug de handen vrij en waren we van het gezaag af.

Maar sinds enkele tientallen jaren zijn de tijden veranderd. Zodra de farmaceutische industrie gelijktijdig met “de” pil ook de hormonenkuur had uitgevonden, was de menopause voor de vrouw een verworven recht. De vermindering van zelf aangemaakte vrouwelijke hormonen kon gecompenseerd worden. De vrouwen hoefden niet te klagen en zij bleven aantrekkelijk. Bingo!

Recent (zowat de laatste tien à vijftien jaren) ervaart de wetenschap echter dat het toedienen van hormonen, zowel bij jongere vrouwen onder de vorm van “de” pil als bij minder jonge vrouwen onder de vorm van de hormonenkuren, slecht zijn voor de gezondheid, heel slecht.
En ô ramp, de farmaceutische industrie heeft niet onmiddellijk een ander tovermiddel klaar! En we kunnen toch niet meer zoals vroeger antidepressiva gaan bovenhalen …

Iedere mens produceert natuurlijk zowel mannelijke dan vrouwelijke hormonen. De vrouw produceert uiteraard meer vrouwelijke en de man meer mannelijke. En zo vanaf de vijfenveertigste verjaardag daalt de productie van vrouwelijke hormonen bij de vrouw en van mannelijke hormonen bij de man. Het systeem raakt uit balans. Daarom bijvoorbeeld dat bij de vrouw de baardgroei dan toeneemt.

Mondjesmaat begint men ook openbaar te spreken over de menopause bij de man.
Vroeger bestonden daar alleen enkele clichés over. Hij heeft het oud zot. Hij moet zich bewijzen bij een jong grietje. Hij heeft een moto gekocht en wil met alle geweld tonen hoe jong hij nog wel is.
Met andere woorden, daar waar de vrouw haar menopause moet beleven, mag de man zijn menopause negeren, doen alsof ze niet bestaat.
Dankzij de invraagstelling van hormonenkuren bij vrouwen, wordt er de laatste jaren wat realistischer gekeken naar het verschijnsel menopause. En natuurlijk kan men niet anders meer dan toe te geven dat deze voor mannen ook geldt.

Als man beleef ik nu zowat twee jaar bewust mijn menopause, mijn tweede puberteit, mijn tweede periode van overgangsjaren.
Ik heb nog geen jong grietje versierd en heb nog geen moto gekocht.
Heb ik soms last van iets? Eerlijk gezegd wel, ja. Periodes van verstoorde nachtrust, momenten van warmteopwellingen, recent nu wat problemen met de concentratie, periodes van onverklaarde vermoeidheid.
Is het zorgwekkend? Neen, ik probeer er bewust mee om te gaan. Ik wil het niet verdringen en wil niet doen alsof het niet bestaat. Ik wil het ook niet als alibi gebruiken en wens mij ook niet te laten gaan.
Ik probeer het bewust te beleven als een tweede puberteit. Ah ja, mijn eerste puberteit was zeker heel tof, bleek achteraf. Ik wil deze nu zeker niet missen.

Ik wil als man ook het recht verwerven op een eigen menopause!
Wordt vervolgd?