Het is alweer kerstperiode. Tijd om te feesten, zeggen ze. Tijd ook voor een schrijver om een kerstverhaal te schrijven? Maar voor een goed verhaal moet je wel eerst inspiratie hebben …

Zal ik inspiratie zoeken in het oerkerstverhaal? Hoe begon dat ook weer? Oh ja, alles begon bij een jonge vrouw die met succes aan haar geliefde vertelde dat ze bezwangerd was door een engel, ja-ja, en volledig zonder vlekken. Neen, dit zal mij geen positieve inspiratie opleveren. We lezen al dagelijks in de kranten tal van verhalen over oplichterijen, en die leiden vaker tot misdaad dan tot een kerstverhaal.

Dan maar meteen verderop inhaken in dat eerste kerstverhaal. Het koppeltje had namelijk pech. De vrouw was hoogzwanger en toch moesten de beiden een lange voetreis doen naar het geboortedorp van de man, voor een volkstelling. Het is potdorie zijn geboortedorp, en toch kan die man nergens onderdak krijgen. Hij heeft daar geen enkele familie of vriend of kennis blijkbaar! En uitgerekend dit verhaal is later de inspiratiebron voor een wereldwijd familiefeest! Onbegrijpelijk toch.

De plaatselijke koning had zich iets op de mouw laten spelden door een waarzegger en hij liet diezelfde nacht alle baby’s en kleine kinderen uitmoorden. Stel je voor, dat moeten honderden lijkjes geweest zijn. Die nacht heerste er in bijna alle gezinnen dus bodemloos diep verdriet en huiveringwekkende verschrikking en ongeloof.
Eén pasgeborene ontsprong aan het drama. Herders uit de buurt verkozen om naar dat ene kind te gaan en daar enkele liedjes te gaan zingen, liever dan te gaan helpen bij de getroffen gezinnen. En zelfs drie rijke koningen die in de buurt waren stopten bij dat ene gespaarde kind en zij gaven geschenkjes aan die ouders, liever dan hun macht en rijkdom aan te wenden om al die getroffen gezinnen te steunen.
Dit voorbeeld van totale gebrek aan basissolidariteit moet dan later uitmonden in een wereldwijd feest van vrede en welwillendheid. Onbegrijpelijk toch.

Ik heb hoe langer hoe minder zin om mij te laten inspireren tot een kerstverhaal. Er liggen teveel nodeloze wreedheden en misbruiken van vertrouwen in deze geschiedenis.

Veel warmer is het om in het nu te leven en rondom mij te kijken. Er heerst dezer dagen ongerustheid over de toekomst en er zijn zorgen rond geld en tewerkstelling. Maar toch zie ik vele mensen moeite doen om geliefden goed te ontvangen en met hen hun versierde woonst en gezellige tafel te delen. Velen doen moeite om de stad en de winkels in te trekken en te zoeken naar een attentie of een geschenkje en om zo te zeggen: ik hou van jou; jij bent belangrijk voor mij.
En voor alle geliefden die niet mee aanzitten aan de feesttafel wordt op één of andere manier ook moeite gedaan om een woord of gebaar van warme liefde te geven.

De kerstperiode dient allesbehalve om terug te blikken naar een gruwelijk verleden en dan een verhaaltje te schrijven.
De kerstperiode nodigt uit om ze te beleven, om te delen in liefde en om samen vooruit te kijken naar de hoopvolle tekenen voor de toekomst.
Ik wens u een zalige kerst,
Alain