De NMBS past dezer dagen haar uurregeling voor de treinen op de Belgische spoorlijnen aan. Enkele maanden terug hadden ze een grote wijziging doorgevoerd en dit betekende toen veel heisa bij de reizigers. Nu wordt de regeling vanuit de ervaring verfijnd. Zo’n 30.000 reizigers moeten er wel bij varen, terwijl 4 à 5.000 mensen lichte hinder zullen kennen.
Uren werk en veel passen en meten moet het betekenen om een dergelijke uurregeling op te stellen, laat staan te wijzigen.

Terwijl dit hier in België plaats heeft, vertoeft mijn oudste zoon momenteel voor een werkopdracht van een tiental dagen in Nigeria. Woensdagavond moet hij in de stad Lagos het vliegtuig nemen richting Amsterdam en dus heeft hij zich gisteren geïnformeerd bij de plaatselijke luchthaven wanneer hij een vlucht heeft naar Lagos. Wel, daar wist men hem te vertellen dat er deze week beslist werd om de plaatselijke luchthaven enkele dagen te sluiten voor onderhoudswerken en dat ze vrijdag opnieuw beginnen te werken … Nu weet hij wel waarom men in Centraal-Afrika het luchttransport Air Peut-Être noemt.
Rustig blijven en uitkijken naar een alternatief. Concreet betekent dit dat hij zal moeten uitwijken naar een andere plaatselijke luchthaven, te bereiken door eerst zo’n 4 uren met de jeep te rijden. Uit zijn verhalen maak ik op dat 4 uur rijden in Nigeria helemaal iets anders is dan 2 maal heen en weer te rijden tussen Brussel en Oostende via de E-40 …

En bij ons worden de uurregelingen van de NMBS verder verfijnd.
Mijn oudste zoon leert dezer dagen snel bij inzake relativeren.