In Het Nieuwsblad lees ik een artikel dat de titel draagt “Vrouwen zwaaien thuis de plak”.
Het artikel geeft kort verslag over een recent Amerikaans sociologisch onderzoek waaruit blijkt dat vrouwen duidelijk de overhand hebben in zowel huishoudelijke beslissingen als in het beheer van het gezinsbudget. In een kleine minderheid van de gevallen is het de man die heerst en bij een zwakke 33% nemen de partners samen de beslissingen.

Het feit dat de vrouw het beleid in handen heeft staat helemaal los van wie van de beide partners het meeste geld verdient. Mannen worden in de westerse wereld nu eenmaal positief gediscrimineerd en verdienen vaak meer centen dan de vrouwen, zelfs bij gelijk werk. Zijn mannen dan zo’n zwakke en zelfs bedreigde soort dat ze positief gediscrimeerd moet worden?

Belangrijk in het onderzoek is evenwel dat bij de huishoudens waar de vrouw het beleid voert, de mannen zich daar heel gelukkig bij voelen.
Jammer genoeg speelt het artikel hier niet verder op in en stelt dus ondermeer de vraag niet waarom diezelfde mannen dan ook buiten het huishouden het beleid niet meer toevertrouwen aan vrouwen!
In tal van zakelijke contracten en overeenkomsten staat de bepaling dat beheer gevoerd moet worden “als een goede huisvader”. Maar de goede huisvader blijkt in de thuissituatie hoofdzakelijk een vrouw te zijn! Vrouwen zijn de beste huisvaders. Het zijn dus ook vrouwen die in de werelden van financiën, politiek en business het beleid moeten gaan voeren. Het is pas dan dat de mannen zich ook buitenshuis heel gelukkig zullen voelen. 

Hopend op steeds meer plakgezwaai van de vrouwen,
hopend op veel geluk voor de mannen,
Alain