De Vlaamse Liga tegen Kanker stelt voor om roken thuis in bijzijn van kinderen te verbieden.

Enerzijds is dit uiteraard een gevaarlijk precedent. Roken druist niet in tegen de grondwet noch tegen de rechten van de mens. Roken is ook geen misdadige handeling. De staat gaat nu reeds overdreven ver door dit boudweg te verbieden in de horeca, maar zou dan nog een enorme stap verder gaan en voorschrijven hoe men zich thuis moet gedragen in bijzijn van opgroeiende kinderen. Met andere woorden moet de staat dan een rol gaan spelen zoals vroeger de pastoors in de Vlaamse huiskamers. Gij moogt niet vloeken. Op vrijdag moet gij vis eten. Uw oudste zoon moet naar het seminarie en weet ik wat nog allemaal.
Het blijft ook een tweeslachtige positie voor de staat, die enerzijds het roken deels verbiedt en anderzijds er vrolijk dinosaurushoge taksen op heft.

Anderzijds dreigt men een belangrijk aspect over het hoofd te zien. Roken is een activiteit die ondermeer in Europa reeds honderden jaren in de gewoontes en geplogenheden zit. Net als bier drinken in België, wijn drinken in Frankrijk of de kilt dragen in Schotland behoort het feitelijk tot ons culturele erfgoed.
Kan men zich inbeelden dat een wet de Schotten zou verbieden om thuis in bijzijn van opgroeiende kinderen nog een kilt te dragen op basis van een of ander wetenschappelijk onderzoek dat aantoont dat dit in sommige gevallen nefast zou kunnen zijn?
Roken in bijzijn van opgroeiende kinderen is dus deels ook een inspanning in het overdragen van ons culturele erfgoed!

Met andere woorden lijkt het mij dat de Vlaamse Liga tegen Kanker overdreven focust op één bepaald aspect van het probleem. En ik ben blij dat zij dat doet en de Liga verdient steun in haar werk. Maar op het moment dat zij menen bij wet iets te gaan regelen in onze huiskamers, gaan zij wat mij betreft over een schreef.

Verder denkend dat zijn sigaret lang is,
Alain