De renaissance kreeg een tweede adem dankzij de Franse revolutie. Het volk moest eerst in opstand komen tegen de adel en de koning, en daarna kon een nieuw tijdperk beginnen. Het werd de wedergeboorte van de gewone man, op alle vlakken, zowel economisch als cultureel en breed maatschappelijk.

En wat zien we dezer dagen gebeuren bij Fortis? 
De kleine aandeelhouders groeperen zich en laten luid hun stem weerklinken en uiten hun ongenoegen temidden de Grote Markt.
Een deel van de adel is reeds afgezet. Louis Votron werd als eerste onttroond, weliswaar met een vertrekpremie waar de meesten onder ons zelfs niet van kunnen dromen.
Nog geen week later was het de beurt aan Gilbert Mittler om van het hoogste toneel verwijderd te worden.

Maar intussen heeft het volk bloed geproefd en het wil de kop van de Zonnekoning: Maurice Lippens moet eraan geloven. De schare van kleine aandeelhouders vormt een moordlustige erehaag tot aan de virtuele Bastille en zal geen rust kennen tot het de Zonnekoning de openbare schandweg ziet gaan. 

En wat daarna?
Zal men een begin van parlementaire democratie gaan uitvinden waaruit dan straks een Napoléon Bonaparte zal opstaan? Gaan we een periode tegemoet van bloederige oorlogen en broedermoorden?
Of zullen we zien dat de mensheid leert uit de geschiedenis zodat men zich geen twee keer aan eenzelfde steen stoot?
Of zal Fortis in onze geglobaliseerde wereld, nu de waarde van de aandelen fors gedaald is, als een rijpe vrucht vallen in de handen van een of ander Chinees of Indisch consortium?

Vreemd toch. De wereld van financiën gaat door voor een koude, zakelijke en berekende wereld. In het geval van Fortis zijn de meeste deskundigen het eens dat de overname van ABN op middellange termijn een prima zet is.
Maar van dat alles zien wij momenteel niets. Een dividend werd eens niet uitbetaald en de waarde van de aandelen daalt. Een tijdelijk verschijnsel in de korte-termijn-geschiedenis. Je zou denken, tijd om gewoon goed door te werken en verder te bouwen aan de doelstelling op middellange termijn.
Niets daarvan! Revolutie! 

Dit doet mij meteen denken aan een figuur die belangrijk geweest is in de aanloop naar de Franse revultie, René Descartes. De man gaf nieuwe kansen aan de filosofie door zich de vrijheid te gunnen aan alles te kunnen, mogen en willen twijfelen. Cogito ergo sum. Ik denk, dus ik ben.
De kleine aandeelhouders van Fortis willen ingrijpende veranderingen, maar hebben zij ook al gedacht welke veranderingen zij feitelijk willen en waarom? Of is men momenteel teveel gefocust op feitelijke nevenverschijnselen?
De adel van Fortis wil grote inspanningen leveringen om aan het roer van het bedrijf te blijven, maar hebben zij ook al gedacht waarom?
Het ene kamp ijvert voor verandering en het andere ijvert voor behoud. Deze discussie lijkt zo overgenomen uit de Belgische politiek …