In sommige kringen is er sprake dat Vlaanderen en Nederland in een nabije toekomst één nieuw geheel zullen vormen.
Is het dan onze plicht niet om stilletjes aan naar Nederland te gaan en daar iets anders te doen dan kaasbollen en wiet te halen?

Inderdaad. Recent heb ik dan ook de daad bij het woord gevoegd en onze keuze viel op Utrecht. Utrecht ligt net ver genoeg om niet meer tot het grensgebied gerekend te worden en dus ben je daar echt wel in Nederland. De stad is dan weer vlot bereikbaar vermits het zo’n uurtje rijden is vanuit Antwerpen. Utrecht is bovendien op geen enkel vlak een toeristische trekpleister en dus kan je daar the real thing beleven.

Utrecht dus. De kennismaking is enorm meegevallen! De binnenstad is charmant, aangenaam met walletjes en Nederlandse gezelligheid, zowel dankzij de mensen zelf, als door de leuke huisjes en tuintjes en herenhuizen als door de stadsstructuur.

Behalve rondwandelen en hier en daar stoppen en wat babbelen en iets drinken, zijn wij ook het Centraal Museum binnegewandeld. Een aanrader! Het museum biedt zowel schilderijen als beeldhouwwerk en een beetje textiel en design, als dat het enerzijds zaken uit de oudheid maar ook uit de moderniteit aanbrengt. Bij de verschillende tentoongestelde werken krijg je net voldoende en relevante uitleg. Een algemene informatie bij iedere nieuwe zaal en dan een korte intro bij ieder werk. Het gebouw zelf is prima benut. Je kan vrij wandelen en in een zelf te bepalen tempo een twintigtal zalen ontdekken.  De suppoosten zijn vriendelijk en behulpzaam.
In combinatieticket kan je ook een soort huis van de toekomst gaan bezoeken (maar het weegt volgens ons niet op tegen dat te Vilvoorde) en naar een tentoonstelling van Dick Bruna wat zeker een leuke combinatie is indien je op daguitstap gaat met kleine kinderen.

Utrecht, moet je meemaken, joh!
Alain